انتخاب نسبت های مالی برای پیش بینی بحران کسب و کارمطالعه موردی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار 

قسمتی از متن پایان نامه :

حسابرسی در گزارشگری مالی به هنگام:
رویکرد سنتی حسابرسی که بر انتخاب نمونه ای از مبادلات و انجام آزمون ها ی مفصل بر روی آن ها، و بر مانده حسابهای انتخاب شده تمرکز می کند، می تواند برای مدل گزارشگری دوره ای مؤثر باشد. اما در مدل گزارش گری مالی مستمر، انجام آزمون ها بر روی مبادلات و مانده ها به صورت روزانه، با بهره گیری از رویکرد سنتی حسابرسی امکان پذیر نیست. این نشان می دهد که تغییراتی بایستی انجام گیرد. در فرآیند حسابرسی جدید، دو تغییر اساسی اتفاق افتاده می باشد، اول – حرکت به سمت ارزیابی فرآیندها و رویه های تجاری شرکت، و دوم ـ تأکید بر کنترل ها ی داخلی[1]  ( کنترل سیستم ها ) بیشتر از قابلیت اتکاء سیستم های اطلاعاتی(اعتمادی و همکاران، 1385). واقعیت این می باشد که به گونه مسلم، محدودیت هایی در ارتباط با مطالعه فرآیندهای تجاری و کنترل سیستم ها هست. به علت های متعدد، مطالعه و حسابرسی مبادلات، به مقصود پی بردن به قابلیت اعتماد اطلاعات تهیه شده به وسیله سیستم، ضروری می باشد . اما این نوع مطالعه و حسابرسی نمی تواند به طریق سال های گذشته انجام گردد و باز هم به تحول محیط نیاز می باشد که این منجر به حسابرسی به هنگام می گردد. فنون حسابرسی ناشی از عوامل هوشمند، به صورت نرم افزار یا روی نرم افزار، بخش دیگری از نیاز اصلی می باشد. این عوامل بایستی قادر به کنترل مبادلات باشند وبتوانند مبادلات نامعمول و مشکوک را خارج سازند. به علاوه، نمونه های تصادفی مبادلات را بایستی فوری انتخاب کند. سرانجام، وقتی که مبادلات انتخاب شدند، عوامل هوشمند بایستی به گونه ایده آل قادر به انجام آزمون حسابرسی بر روی آن ها باشند. واضح می باشد که همه اینها تا حدی پیچیده هستند و این مشکلی می باشد که محققان بایستی بر آن غالب آیند(تودور[2]،2008). بحث دیگری که در گزارشگری مالی به هنگام بسیار مهم می باشد و به حسابرسی نیز مرتبط می گردد، امنیت و اطمینان از قبیل : قابلیت اعتماد سیستم ها ی اطلاعاتی، قابلیت اعتماد پایگاه اطلاعاتی عمومی، امنیت وب سایت برای انجام تجارت، و دیگر حوزه های تجارت الکترونیک می باشد. اگر چه امنیت وب سایت به صورت نسبتا خوبی ایجاد شده اما به نسبت آن چیز که که انجمن حسابداران رسمی آمریکا(AICPA) و انجمن حسابداران خبره کانادا(CICA) امیدوار بوده اند، موفقیت نداشته می باشد (تربان و همکاران[3]، 2006) .
2ـ9ـ زنجیره تامین گزارشگری مالی:
زنجیره تامین گزارشگری مالی به افراد و فرایندهایی تصریح دارد که در تهیه، تصویب، حسابرسی، تحلیل و بهره گیری از گزارش های مالی تأثیر دارند. دراین زنجیره همه اجزا بایستی دارای کیفیت بالا و ارتباطی نزدیک باشند تا به گزارشگری مالی با کیفیت بالایی بیانجامد. چرخه با سرمایه گذاران و دیگر ذینفعانی که در مورد یک شرکت تصمیم های اقتصادی آگاهانه می گیرند و از این رو به اطلاعات مالی برای این تصمیم گیریها نیازمند هستند، آغاز و به آنها خاتمه می یابد. پس از آن، مدیریت اطلاعات مالی را برای تصویب نهایی به وسیله هیئت مدیره تهیه می کند. حسابرسان با مدیریت و هیئت مدیره تعامل دارند؛ از این جهت که اطلاعات مالی را حسابرسی می کنند و اظهارنظر مستقلی ارائه می کنند. اطلاعات مالی منتشر می گردد و تحلیل گران آن را برای بهره گیری سرمایه گذاران و سایر ذینفعان ارزیابی می کنند. در این چرخه افزون بر عوامل پیش گفته، تدوین کنندگان استانداردها، و قانونگذاران هم وجود دارند(رجبی و صابری، 1391).
2ـ10ـ کیفیت گزارشگری مالی:
کیفیت گزارشگری مالی عبارت از دقت اطلاعات گزارش شده برای تشریح بهتر عملیات شرکت می باشد. در اقدام، اطلاعات مربوط به جریان وجه نقد شرکت مانند اطلاعات مورد علاقه سرمایه گذاران می باشد. این تعریف از کیفیت گزارشگری مالی منطبق بر تعریف هیئت تدوین استانداردهای حسابداری می باشد که عنوان می کند یکی از هدفهای گزارشگری مالی، آگاه کردن اعتباردهندگان و سرمایه گذاران بالقوه برای کمک به تصمیم گیری منطقی و ارزیابی جریان وجه نقد مورد انتظار شرکت می باشد(بیدلی و هیلری[4]، 2009). کیفیت گزارشگری مالی برمبنای دو رویکرد نیازهای بهره گیری کننده و طرفداری از سرمایه گذار تعریف می شوند. رویکرد اول بر مبنای نیازهای بهره گیری کننده می باشد و کیفیت با در نظر داشتن سودمندی گزارشها برای بهره گیری کنندگان تعیین می گردد. در این رویکرد، چند مدل شامل چارچوب (مفاهیم) نظری گزارشگری، کمیته جنکینز و مدل استمرار سود هست. در رویکرد دوم، بر طرفداری از سرمایه گذاری تاکید شده و کیفیت به گونه عمده برحسب «افشای کامل و منصفانه» برای  سهامداران تعریف می گردد. از زمانی که آقای لویت رئیس پیشین کمیسیون بورس و اوراق بهادار امریکا بحث مدیریت سود را مطرح و برنامه هایی را برای جلوگیری از آن اعلام و اجرا نمود، این رویکرد بیشتر مورد توجه قرارگرفت. مدل کمیته بلوریبون[5]،استاندارد اصلاح شده حسابرسی
( SAS )   شماره61 آمریکا، مدل کمیته کرک[6] و مدل کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا برای ارزیابی کیفت استانداردهای بین المللی در این گروه قرار دارد. در این الگوها بر شفافیت موارد افشا، درجه تهاجمی یا محافظه کاری روشهای حسابداری و براوردهای مورد بهره گیری، یکنواختی و کامل بودن اطلاعات، مقایسه پذیری و افشای کامل به عنوان معیارهای اصلی کیفیت تاکید می گردد. این دو رویکرد تفاوت بنیادی دارند. رویکرد نیازهای بهره گیری کننده، بیشتر به تامین اطلاعات مالی برای تصمیم های ارزشیابی و تخصیص سرمایه تمرکز دارد؛ اما رویکرد طرفداری از سرمایه گذار به دنبال اطمینان دادن به بهره گیری کنندگان می باشد که اطلاعات به مقدار کافی (کفایت اطلاعات) و به شکل شفاف (کامل بودن اطلاعات) ارائه شده می باشد. کیفیت بالای گزارشگری مالی باعث کاهش بی تقارنی اطلاعاتی بین شرکت و تامین کنندگان مالی خارج از شرکت می گردد. از سوی دیگر، کیفیت گزارشگری مالی باعث محدود کردن انگیزه های مدیریت برای مشغول شدن به فعالیتهایی که ارزش کمی دارند یا ارزش منفی دارند، خواهد گردید (فین و کریستن[7]،2010).
[1] . internal controls
[2] . Tudor

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

[3] . Turban & et al
[4] . Biddle & Hillary
[5] . Blue Ribbon
[6] . Kirk
[7] . Feng & Kristian

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

ـ مطالعه درجه دقت الگوی استخراجی در پیش بینی بحران کسب وکار شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار