شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

شاید بتوان لوول(1983) را جزء اولین کسانی دانست که گزارشی در مورد داده کاوی ارائه نموده می باشد. بطور جدی پژوهش در این زمینه از اوایل دهه 90 آغاز گردیده می باشد.در این ارتباط پیاتتسکی و شاپیرو(1991) و هافمن و نش (1995) مقالاتی ارائه و بالاخص کاربرد آن را در مسائل اقتصادی و بانک های آمریکا مطرح نمودند.
از تحقیقات داخلی مرتبط، به صورت مفصل در فصل دوم به آنها تصریح خواهد گردید اما به صورت اختصار در این فصل می توان پژوهش های زیر را ذکر نمود :

تهرانی و فلاح شمس (1385) در ” طراحی و تبیین مدل ریسک اعتباری در نظام بانکی کشور ” با بهره گیری از داده های اعتباری 316 مشتری حقوقی بانک های کشور و با بهره گیری از مدل های احتمال خطی، لجستیک و شبکه های عصبی مصنوعی اقدام به طراحی و آزمون کارآیی مدل ریسک اعتباری پرداختند. نتایج حاکی از این بود که ارتباط بین متغیرها در مدل پیش بینی ریسک اعتباری به صورت خطی نبوده و تابع های نمایی و سیگموئید، مناسب ترین مدل های پیش بینی ریسک اعتباری می باشد و بیشترین کارآیی برای پیش بینی ریسک اعتباری به ترتیب مربوط به شبکه های عصبی مصنوعی و مدل لجستیک می باشد.