قسمتی از متن پایان نامه :

2-2-2- عوامل عدم اطمینان[1]
عوامل متعددی در عدم اطمینان دخالت دارند. بیشتر این عوامل بر جنبه ای از ویژگی‌های اطلاعات تاکید دارند. بعضی از این عوامل بشرح ذیل می‌باشند.
2-2-2-1- نبود اطلاعات[2]
فقدان اطلاعات احتمالا معمول ترین عامل برای عدم اطمینان می باشد. مثلا در ادبیات تصمیم‌گیری، تصمیم گیری در شرایط عدم اطمینان موقعیتی می باشد که در آن مدل ساز فاقد اطلاعات در مورد حالت‌های ممکنی می باشد که اتفاق خواهند افتاد. واضح می باشد که این به معنی نبود اطلاعات کمی می­باشد. در “تصمیم گیری در شرایط ریسک” فرد معمولا موقعیتی را تشریح می کند که در آن مدل ساز احتمالات روی دادن حالتهای مختلف را می‌داند. این وضع می‌تواند کمبود اطلاعات کیفی نامیده گردد. زیرا اطلاعاتی در مورد اتفاقات در دسترس می‌باشد، میتوان آن را به شکل تابع احتمال ارائه نمود. اما نوع اطلاعات موجود به مقداری نیست که بتوان وضعیت را بطور قطعی تشریح نمود. وضعیت دیگری که از نبود اطلاعات ایجاد می گردد تقریب[3] می‌باشد. در این حالت فرد نمی‌تواند و یا نمی خواهد اطلاعات به میزان کافی را برای تشریح دقیق جمع‌آوری کند، حتی اگر این کار ممکن باشد. انتقال از وضعیت عدم اطمینان ناشی از نبود اطلاعات به جایگاه مطمئن با جمع آوری بیشتر و یا بهتر اطلاعات امکان پذیر می‌باشد. کیفیت این کار بستگی به جایگاه و هدف مدل سازی دارد(ملانظری، 1386).
2-2-2-2 – انباشتگی اطلاعات( پیچیدگی)[4]
این نوع از عدم اطمینان ناشی از محدودیت توانائی بشر در دریافت و پردازش همزمان حجم وسیعی از داده‌ها می باشد این وضعیت ناشی از موقعیتی می باشد که در آن اطلاعات آنقدر گسترده می‌باشد که بشر نمی‌تواند آن را “هضم” کند و یا مواقعی که با پدیده‌هایی روبرو می‌شویم که دارای ویژگی‌ها و ابعاد بسیار زیادی می‌باشند. کاری که می توان در اینگونه مواقع انجام داد در نظر داشتن ویژگی‌هایی می باشد که برای ما مهمتر می باشند و دیگر اطلاعات راباید رها کنیم. واضح می باشد که در اینگونه شرایط انتقال به وضعیت اطمینان با جمع آوری اطلاعات بیشتر میسر نمی باشد بلکه بایستی اطلاعات موجود را بهینه نمود(همان منبع).
2-2-2-3 – شواهد متضاد[5]
عدم اطمینان می تواند ناشی از تضاد شواهد و اطلاعات باشد. یعنی ممکن می باشد اطلاعات قابل توجهی موجود باشد که به رفتار معینی از یک سیستم تصریح می کنند و بعلاوه اطلاعات دیگری نیز به رفتار دیگری از سیستم تصریح دارد. اگر دو دسته از اطلاعات با یکدیگر مغایرت داشته باشند آنگاه افزایش اطلاعات به هیچ وجه منجر به کاهش عدم اطمینان نخواهد گردید. علت های اینگونه مغایرت‌ها متفاوت می باشد. این مسئله میتواند ناشی از اشتباه بودن بعضی از اطلاعات که توسط سیستم قابل تشخیص نیستند، باشد. یا ممکن می باشد اطلاعات مربوط به ویژگی‌های ناپیدای سیستم باشد و یا حتی امکان دارد نظاره گر برای سیستم، مدلی که انتخاب کرده اشتباه باشد. در این حالت انتقال به وضعیت اطمینان با مطالعه مجدد اطلاعات و در نظر داشتن صحت آنها امکان پذیر می گردد. در بعضی حالتها نیز حذف بخشی از حجم اطلاعات به کاهش مغایرت و حرکت به سوی شرایط اطمینان توصیه می گردد(همان منبع).
2-2-2-4- ابهام[6]
مقصود از ابهام موقعیتی می باشد که در آن اطلاعات زبانی معینی دارای معانی متفاوتی باشد و یا به زبان ریاضی وضعیتی که دارای یک نگاشت یک – به – چند باشد. تمام زبانها شامل کلماتی هستند که به دلایلی معنای متفاوتی در متون مختلف دارند این وضعیت می تواند ناشی از کمبود اطلاعات باشد و نظاره گر می تواند به راحتی با دانستن زمینه کلمه، تفسیر درستی از آن ارائه دهد. این نوع عدم اطمینان بایستی تحت “نبود اطلاعات” طبقه بندی گردد زیرا با افزودن اطلاعات می توان به شرایط اطمینان نزدیک گردید(کیم و همکاران[7]، 2010).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

2-2-2-5- اندازه گیری[8]
واژه “اندازه گیری” نیز دارای تفسیرهای گوناگون در موارد مختلف می باشد. در این نوشتار مقصود، اندازه گیری مهندسی می باشد یعنی وسایل اندازه گیری برای سنجش شاخص‌هایی مثل سود، هزینه و….کیفیت تکنولوژی اندازه گیری در زمان ما پیشرفت زیادی کرده می باشد و باعث تعیین دقیق تر خواص سیستم‌های فیزیکی شده می باشد اما هنوز هم نمی توان بعضی از ویژگی‌های “تصویری”[9] را بطور کامل اندازه گیری نمود، لذا دارای مقداری عدم اطمینان در مورد اندازه واقعی می باشیم. در اینجا به تفاوت دو مفهوم تصمیم گیری در شرایط عدم اطمینان و تحت شرایط ریسک می­پردازیم: تفاوت این دو از لحاظ معلوم بودن و یا نبودن احتمال وقوع متغییرهای غیر قابل کنترل می باشد بدین معنی که در شرایط عدم اطمینان بر خلاف شرایط تحت ریسک، احتمال وقوع عوامل غیر قابل کنترل معلوم نیست. زیرا در شرایط تحت ریسک برای هر استراتژی، به تعداد متغییرهای غیر قابل کنترل، دارای مقادیر مختلف مطلوبیت و رسیدن به هدف تصمیم می باشیم. لذا به مقصود تبدیل این مقادیر مختلف به یک مقدار قابل مقایسه با دیگر استراتژی‌ها، ‌از مفهوم ارزش انتظاری بهره می گیریم. تصمیم گیری در شرایط عدم اطمینان کامل به معنی این می باشد که مدل ساز در این شرایط، فاقد اطلاعاتی در مورد احتمال متغییرهای غیر قابل کنترل بوده و درنتیجه برای انتخاب بهترین استراتژی (طرح) نمی تواند به محاسبه ارزش انتظاری بپردازد(همان منبع).
[1]  Zimmerman
[2] Lack of information
[3] Approximation
[4] Abundance of information (complexity)
[5] Conflicting evidence
[6] Ambiguity
[7] Kim,K. Pandit,S & Wasley.C,E
[8] Measurement
[9] Imagined

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 پرسش‌های پژوهش:
مطالعات اولیه و مطالعه متون نظری موجود و مطالب ارائه شده در قسمت تشریح و اظهار مسئله سؤالات متعددی را به ذهن متبادر می کند. در پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به پرسش‌های زیر به عنوان سؤالات اصلی پژوهش هستیم:

  • ارتباط بین اقلام تعهدی و عدم تقارن اطلاعات چگونه می باشد؟
  • تاثیر سطح عدم اطمینان بر ارتباط بین اقلام تعهدی با عدم تقارن اطلاعاتی چگونه می باشد؟
  • دسته بندی : دسته‌بندی نشده

    پاسخ دهید