قسمتی از متن پایان نامه :

2-2-1-2- مراحل بحران مالی
واحد­های تجاری به­گونه ناگهانی و غیر­منتظره دچار بحران مالی نمی­شوند. بحران­ مالی از یک­سری مسائل بحران­خیز شروع می­گردد و در طول زمان تقویت شده و تا یک سطح آستانه ادامه و سپس بروز پیدا می­کند، با گذشت زمان احتمال وقوع آن بیشتر می­گردد و از ­انطباق­نداشتن سازمان با چندین جنبه از محیط به­وجود می­آید (پیتر[1] و لیچتنتال[2]، 1999: 14).
نیوتن (1998)، نامطلوب­شدن وضع مالی شرکت را به 5 مرحله، دوره‏ نهفتگی، کسری وجه نقد، ناتوانی پرداخت دیون مالی یا تجاری، ناتوانی پرداخت کامل دیون و سرانجام ورشکستگی تقسیم کرده می باشد. در مرحله اول (نهفتگی) ممکن می باشد یک یا چند وضعیت نامطلوب برای واحد تجاری وجود داشته‏ باشد که به­وضوح قابل شناسایی نباشد. به عنوان نمونه، تغییر در تقاضای‏ تولید، استمرار افزایش در هزینه‏های سربار، منسوخ­شدن روش‌های‏ تولید و غیره از این عوامل می باشد. بهترین وضع‏ برای شرکت این می باشد که مشکل در مرحله نهفتگی کشف گردد تا با برطرف ساختن مشکل در مرحله نهفتگی، در مراحل بعدی شرکت دچار کاهش اعتماد عمومی‏ نشود. مرحله دوم (کسری وجه نقد) وقتی شروع می‏گردد که یک واحد تجاری با وجود دارایی­های‏ فیزیکی کافی و سابقه سودآوری کافی برای ایفای تعهدات جاری یا نیاز فوری که ممکن می باشد برای آن پیش آید دسترسی به‏ وجه نقد نداشته باشد، به دلیل این­که دارایی­ها به سرعت قابل تبدیل به نقد­شدن نیستند. در مرحله سوم (ناتوانی پرداخت دیون مالی یا تجاری)، شرکت هنوز قادر به تحصیل وجه نقد کافی از مجراهای مصرف هست. مدیریت ابزارهای‏ مناسبی مانند بهره گیری از افراد حرفه‏ای مالی یا تجاری، کمیته‏ اعتباردهنده و تجدید ساختار در فنون تأمین مالی را در اختیار دارد. از طریق این‏ روش‌ها هنوز هم می‏توان مشکل را در این مرحله شناسایی و برطرف نمود اما در مرحله چهارم (ناتوانی قدرت پرداخت کامل دیون) دیگر شرکت‏ روبه نابودی رفته می باشد، جمع بدهی‌ها از ارزش دارایی‌های شرکت فزونی‏ یافته و شرکت دیگر نمی‏تواند از ورشکستگی کامل خود اجتناب کند. پدیده بحران مالی تا قبل از مرحله ناتوانی پرداخت کامل دیون ادامه می­یابد و سرانجام به ورشکستگی منجر می­گردد. اگر­چه اغلب ورشکستگی‌ها از این مراحل پیروی می‏کنند اما بعضی شرکت‌ها ممکن می باشد بدون طی همه مراحل ذکر گردیده در بالا به ورشکستگی‏ کامل برسند (نیوتن، 1998: 45-43).
در طبقه­بندی دیگری، لایتینن[3](1991) مراحل بحران مالی را به 3 دسته تقسیم کرده می باشد. مرحله اول شامل کاهش در سودآوری می باشد. مرحله دوم شامل کاهش در سودآوری و افزایش نسبت بدهی می باشد و مرحله آخر شامل کاهش در سودآوری، افزایش نسبت بدهی و کاهش نقدینگی می باشد (لایتینن، 1991: 667).
2-2-1-3- نشانه ­های بحران مالی
نمونه‌هایی‌ از رویدادها یا شرایطی‌ که‌ به‌تنهایی‌ یا در مجموع‌ ممکن‌ می باشد‌ نشانه­ای از تردیدی‌ عمده‌ درمورد‌ وجود فرض‌ تداوم‌ فعالیت‌ و یا بحران مالی ایجاد کند، در استاندارد حسابرسی شماره 570 ایران آمده می باشد. این‌ فهرست‌ تمامی‌ موارد ممکن‌ را دربر نمی‌گیرد و وجود یک‌ یا چند مورد از آن­ها نیز لزوماً به‌ معنای‌ وجود ابهام‌ با اهمیت‌ یا اساسی‌ نیست. نشانه­های تردید عمده درمورد وجود فرض تداوم فعالیت یا بحران مالی در استاندارد حسابرسی شماره 570 ایران به سه دسته مالی، عملیاتی و سایر نشانه­ها به توضیح زیر تقسیم شده می باشد.
الف. نشانه‌های‌ مالی‌ شامل فزونی‌ کل‌ بدهی­ها بر کل‌ دارایی­ها یا فزونی‌ بدهی­های‌ جاری‌ بر دارایی­های‌ جاری‌، نزدیک‌­شدن‌ سررسید بدهی­های‌ با شرایط‌ غیرقابل‌ تغییر که‌ دورنمایی‌ واقع‌بینانه‌ برای‌ پرداخت‌ یا تمدید آن­ها وجود ندارد یا اتکای‌ بیش‌ از حد بر استقراض‌ کوتاه‌مدت‌ برای‌ تأمین‌ مالی‌ دارایی­های‌ غیرجاری، نشانه‌های‌ قطع‌ طرفداری‌ مالی‌ از جانب‌ دولت‌ و یا بستانکاران‌، فزونی‌ جریان­های‌ خروجی‌ بر جریان­های‌ ورودی‌ وجوه‌ نقد حاصل‌ از عملیات‌ طبق‌ صورت­های‌ مالی‌ تاریخی‌ یا پیش‌بینی‌ شده‌، نامساعد بودن‌ نسبت­های‌ مالی‌ اصلی، زیان­های‌ عمده‌ عملیاتی‌ یا کاهش‌ عمده‌ در ارزش‌ دارایی­های‌ مورد بهره گیری‌ در ایجاد جریان­های‌ وجوه‌ نقد، نپرداختن‌ سود سهام‌ یا تأخیر طولانی‌ در پرداخت‌ آن‌، ناتوانی‌ در پرداخت‌ به­موقع‌ حساب­های‌ پرداختنی‌، ناتوانی‌ در رعایت‌ شرایط‌ مقرر در قراردادهای‌ وام‌، تغییر شرایط‌ خرید کالا و دریافت‌ خدمات‌ از اعتباری‌ به‌ نقدی‌ و ناتوانی‌ در تأمین‌ منابع‌ مالی‌ لازم‌ برای‌ تولید و عرضه‌ محصول‌ اصلی‌ جدید یا سایر سرمایه‌گذاری­های‌ ضروری (کمیته تدوین استاندارد­های حسابرسی، 1389ب: 435)‌، سرعت گزارشگری مالی که می­تواند نشانه­ای از بحران مالی باشد (وایترد[4] و زیمر[5]، 1984) و اقلام تعهدی که پژوهش­های پیشین (بارث و همکاران، 2001؛ العطار و همکاران، 2008؛ و ثقفی و محمدی، 1391) نشان داد می­تواند حاوی اخبار مهمی برای تصمیم­گیری بهره گیری­کنندگان باشد و به نظر می­رسد که شرکت­های روبرو شدن با بحران مالی به مقصود رهایی یافتن از هزینه­های ناشی از بحران مالی دست به مدیریت سود بزنند.
ب. نشانه‌های‌ عملیاتی‌ شامل از دست‌ دادن‌ مدیران‌ اصلی بدون‌ جایگزینی‌ آنان‌، از دست‌ دادن‌ بازار عمده‌ فروش‌ محصولات‌، مجوز یا امتیاز ساخت‌ با اهمیت‌ یا تأمین‌کننده‌ اصلی‌ کالا و خدمات‌، معضلات‌ کارگری‌ یا کمبود مواد اولیه‌ و قطعات‌ مهم (کمیته تدوین استاندارد­های حسابرسی، 1389ب: 435).
پ. سایر نشانه‌ها شامل ‌­رعایت‌­نکردن الزامات‌ مربوط‌ به‌ سرمایه‌ یا سایر الزامات‌ قانونی‌، وجود دعاوی‌ حقوقی‌ در جریان‌ علیه‌ واحد مورد رسیدگی‌ که‌ در صورت‌ صدور رأی‌ به‌ محکومیت‌ واحد مزبور، تحمل‌ نتایج‌ آن‌ احتمالاً خارج‌ از توان‌ واحد مورد رسیدگی‌ می باشد‌ و تغییر قوانین‌ یا سیاست­های‌ دولت‌ به‌ گونه‌ای‌ که‌ آثار مالی‌ منفی‌ بر واحد مورد رسیدگی‌ داشته‌ باشد (کمیته تدوین استاندارد­های حسابرسی، 1389ب: 435).
[1] Peter
[2] Lichtenthal
[3] Laitinen
[4] Whittred
[5] Zimmer

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سؤال­ های پژوهش:
نظر به اینکه هدف اصلی پژوهش حاضر، مطالعه ارتباط اقلام تعهدی، جریان­های نقدی، سرعت گزارشگری مالی با بحران مالی شرکت­ های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد، برای رسیدن به این هدف، سؤال‌های اصلی زیر طراحی شده­ می باشد:

  • آیا بین جریان­های نقدی شرکت­های سالم و شرکت­های دارای بحران مالی تفاوت معناداری هست؟
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
  • آیا بین اقلام تعهدی (بر حسب اختیاری و غیراختیاری) شرکت­های سالم و شرکت­های دارای بحران مالی تفاوت معناداری هست؟
  • آیا بین سرعت گزارشگری مالی شرکت­های سالم و شرکت­های دارای بحران مالی تفاوت معناداری هست؟