شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

قسمتی از متن پایان نامه :

6-2)واکنش بیش از حد و واکنش کمتر از حد مورد انتظار
یکی از مفروضات بازار سرمایه کارا این می باشد که سرمایه گذاران به گونه کاملاً منطقی به اطلاعات جدید واکنش نشان می دهند. اما یافته های تجربی که در قسمت های پیشین پیرامون آنها بحث گردید ، نشان می دهد که نوع واکنش افراد به اطلاعات منتشره متفاوت می باشد و در بعضی از موارد واکنش آنها به اطلاعات جدید کاملاً عقلایی نمی باشد. به بیانی دیگر افراد تحت تاثیر عوامل روان شناختی و رفتاری می توانند نسبت به اطلاعات جدید واکنش های متفاوتی نشان دهند و باعث ناسامانی هایی مانند افزایش بیش از حد یا کمتر از حد قیمت ها گردند. که این دو ناسامانی با در نظر داشتن منطقی نبودن سرمایه گذاران در بازار سرمایه بهتر تشریح می گردد(سرهنگی ، 1389).
1-6-2)واکنش بیش از حد
این فرضیه از پدیده ای نشات می گیرد که مفهوم آن عبارت می باشد از اینکه گذشته و سابقه یک سهم تا چه اندازه نماینده وضعیت آن در آینده می باشد؟
همان گونه که توسط کانمن و تورسکی (1974) اظهار شده ، سرمایه گذاران هنگامی که می خواهند آینده را پیش بینی کنند و یا در دیدگاه هایشان نسبت به آینده تجدید نظر کنند ، برای نزدیکترین اطلاعات و اخبار به زمان حال اهمیت بیشتری قائل شده و وزن بیشتری به آنها می دهند و پیش روی ، به اخبار گذشته یا توجهی نکرده و یا وزن و اهمیت کمتری می دهند. و این مسئله موجب می گردد تا نوعی خوش بینی نسبت به اخبار خوب و بد بینی افراطی نسبت به اخبار بد به وجود آید که این به نوبه خود باعث می گردد تا قیمت های سهام به گونه موقت از ارزش های ذاتی فاصله بگیرند و سرمنشاء بازگشت به میانگین در میان مدت و بلند مدت بشوند. به بیانی دیگر بعد از گذشت مدتی (میان مدت یا بلند مدت) قیمت سهام اصلاح شده و به میانگین خود که همان ارزش ذاتی می باشد باز می گردد.
کینز نخستین فردی بود که در سال 1936 از طریق مطالعه نوسان های روزانه سود سرمایه گذاری ها ، واکنش بیش از حد سرمایه گذاران را در بازارهای سهام نظاره نمود. سپس موضوع واکنش بیش از اندازه سرمایه گذاران ، توسط دی بونت و تالر در سال 1985 در بورس اوراق بهادار نیویورک ، مورد مطالعه قرار گرفت. و نتایج کار آنها در یکی از پرنفوذترین و بحث برانگیزترین مقالات درمورد واکنش بیش از اندازه سرمایه گذاران منتشر گردید.
آنها به عنوان طراحان «فرضیه واکنش بیش از اندازه» معرفی گردیده و مطرح کردند که اگر قیمت سهام به گونه سیستماتیک از حد خارج گردد، برگشت آن فقط با بهره گیری از داده های مربوط به بازده سهام در گذشته (و بدون بهره گیری از داده های حسابداری مثل سود) بایستی قابل پیش گویی باشد. طبق شواهد بدست آمده از این دو محقق ، فرضیه واکنش بیش از اندازه تایید گردید. زیرا برای بیش از نیم قرن ، پرتفوی بازنده (مشتمل بر 35 سهم) ، دارای عملکرد بهتری از عملکرد بازار بوده می باشد. در حالیکه پرتفوی برنده (با همین تعداد سهم) بازدهی کمتر از بازدهی بازار بدست آورده می باشد.
واکنش بیش از حد یا بیش واکنشی یکی از استثنائات یا ناسامانی های بازار سرمایه به شمار می رود. این پدیده زمانی رخ می دهد که قیمت سهام با در نظر داشتن اطلاعات جدید بیش از آن چیز که بایستی تغییر کند ، تغییر می یابد. این پدیده معمولاً با برگشت قیمتی همراه می باشد. تحلیل ها نشان می دهد که اوراق بهادار اغلب چرخه هایی از واکنش کمتر از حد و بیش از حد را در نتیجه پردازش اطلاعات سرمایه گذاران تجربه می کنند(سرهنگی ، 1389).
در تفسیر واکنش بیش از حد دو مدل رفتاری هست. اولی مدل ارائه شده توسط بارس بیز ، شیفر و ویشنی و دومی مدل منسوب به دانیل ، هرش لیفر و سابرامانیام می باشد. مدل اول دلیل واکنش بیش از حد سرمایه گذاران را بهره گیری آنان از فن ابتکاری نمایندگی در هنگام اتخاذ تصمیمات سرمایه گذاری می داند. شخص در نتیجه بهره گیری از فن ابتکاری نمایندگی به این اعتقاد می رسد که واحدهای تجاری با رشد ثابت سود یا کاهش ثابت سود ، به این طریقه ادامه خواهند داد و این به دلیل اهمیت افراطی می باشد که سرمایه گذاران در هنگام پیش بینی سودهای آینده واحدهای تجاری به عملکرد مالی گذشته می دهند. مدل دوم در تفسیر واکنش بیش از حد به دو تورش روانی سرمایه گذاران در هنگام اخذ تصمیمات سرمایه گذاری تصریح می کند. یکی اطمینان بیش از اندازه و دیگری موفقیت منتسب به خود. اطمینان بیش از اندازه به این معناست که مردم علاقه دارند به مهارت های خود ، توانایی های خود و دانش خود ، بیش از اندازه اعتماد کنند. اطمینان بیش از اندازه در مورد سهامی که تعیین ارزش آن مشکل می باشد ، قوی تر می گردد. در نتیجه تورش روانی موفقیت منتسب به خود ، سرمایه گذاران نتایج مطلوب را به مهارت هایشان نسبت داده و نتایج نامطلوب و غیرمنتظره را به شانس بد خود نسبت می دهند و به مهارت های خود در انتخاب سهام اطمینان کامل دارند(دموری و همکاران ، 1387).
2-6-2)واکنش کمتر از حد
در بازار کارا ، اطلاعاتی که در بازار منتشر می گردد به سرعت بر قیمت اوراق بهادار تاثیر می گذارد. البته واکنش قیمت ها بایستی متناسب با محتوای اطلاعاتی باشد به بازار وارد می گردد و تعدیل قیمت ها به گونه ای انجام گردد که به ارزش ذاتی اوراق نزدیک گردد. اگر بازار به اخبار اطلاعات جدید ، واکنش مناسب نشان ندهد و یا اینکه واکنش قیمت به اطلاعات جدید با تاخیر صورت گیرد ، در آن صورت بازار از کارایی اطلاعاتی برخوردار نیست. در یک سری از تحقیقات انجام شده شواهد بدست آمده حاکی از این می باشد که بازار به اطلاعات و اخبار واکنش بسیار کند و آرام نشان می دهد. بر خلاف بازار کارا که قیمت سهام ظرف چند ساعت و یا چند دقیقه نسبت به اطلاعات جدید واکنش نشان می دهند. در موارد زیادی هفته ها و ماه ها و حتی سال ها طول کشیده می باشد که قیمت اوراق بهادار با اطلاعات موجود تعدیل گردیده باشد(سرهنگی ، 1389).
برنارد و توماس[1] (1990) دریافتند که تحلیل گران اوراق بهادار ، واکنش کمتر از اندازه به سودهای اعلان شده توسط شرکت نشان می دهند.
مندن هال (1991) شواهدی بدست آورد که تحلیل گران موسسه ولیولاین به عنوان یک گروه مهم از مشارکت کنندگان بازار ، در پیش بینی های خود به سودهای سه ماه جاری واکنش کمتر از اندازه نشان می دهند.
واکنش کمتر از حد یک تعدیل کننده قیمتها نسبت به رویدادها یا اعلامیه های شرکت تعریف می گردد. و به موقعیتی اطلاق می گردد که افراد جهت واکنش سریع و کامل به اطلاعات جدید شکست می خورند. واکنش کمتر از حد به اخبار سود یک نشانه ای از یک برگشت به سمت میانگین می باشد. به طوری که اطلاعات مورد مطالعه به اندازه کافی جهت طرفداری از یک تصمیم سرمایه گذاری مربوط نمی باشد(سرهنگی ، 1390).
[1] Bernard and Thomas

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 پرسش های پژوهش:
پرسش این پژوهش آن می باشد که آیا عدم اطمینان اطلاعاتی باعث تشدید واکنش کمتر از حد سرمایه گذاران می گردد؟با در نظر داشتن آنکه برای مطالعه وجود واکنش کمتر از حد سرمایه گذاران ، سودآوری راهبرد معاملاتی شتاب بایستی مورد مطالعه قرار گیرد پرسش های پژوهش را می توان به شکل زیر مطرح نمود :
1)آیا بین میزان عدم اطمینان اطلاعاتی و واکنش کمتر از حد سرمایه گذاران ، مبتنی بر سودآوری راهبرد شتاب سود ، ارتباط مثبت معناداری هست؟