تأثیر سودآوری و پراکندگی مالکیت بر میزان افشای اختیاری

قسمتی از متن پایان نامه :

2-3-3-2 افشاى اطلاعات غیرکمى
ارزیابی میزان اهمیت و مربوط بودن اطلاعاتی که نمی توان آن ها را به شکل کمی ارائه نمود، به مراتب دشوارتر از اطلاعات کمی می باشد. زیرا اشخاصی که این قبیل اطلاعات را مبنای تصمیم گیری های خود قرار می دهند، ارزش های متفاوتی برای آن ها قائل می شوند. به گونه کلی میزان مربوط بودن اطلاعات به میزان ارزش آنها در تصمیم گیری بستگی دارد. پس، معیار را بایستی جایی جستجو نمود که بتوان گفت اطلاعات به اندازه ای در تصمیم گیری با اهمیت می باشد که از افشای آن نباید صرفنظر گردد. مربوط بودن انواع معینی از اطلاعات غیرکمی را می توان ازطریق مربوط بودن اطلاعات کمی همبسته با آن اطلاعات تعیین نمود. مثلاً اگر دارایی های مشخصی وثیقه طلب وام دهندگان معینی می باشد، چنانچه دارایی های مزبور از لحاظ مبلغ با اهمیت باشد، وثیقه نیز یک واقعیت مربوط خواهد بود. اما اگر دارایی های مورد وثیقه فاقد اهمیت باشد، اطلاعات توصیفی در مورد وثیقه نیز احتمالاً مربوط نخواهد بود. اما این موضوع در بعضی موارد ممکن می باشد صادق نباشد. مثلا زیان جزیی در مورد موجودی های مواد و کالا یا وجوه نقد چنانچه به علت اختلاس مدیران باشد ممکن می باشد یک واقعیت مربوط محسوب گردد.
الف) رویه هاى حسابدارى[1]
تنوع روش های پذیرفته شده حسابداری که در واحدهای انتفاعی مورد بهره گیری قرار میگیرد، قابلیت مقایسه مستقیم صورتهای مالی را مشکل تر ساخته می باشد. در این ارتباط یکی از راه حل های پیشنهادی، افشای مناسب روشهای بهره گیری شده در هر مورد می باشد. افشای رویه های حسابداری که جزء اطلاعات غیرکمی می باشد، می تواند به تفسیر بهتر صورتهای مالی هر یک از واحدهای انتفاعی کمک کند و در نتیجه تصمیمات مبتنی برصورت های مزبور را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو، استانداردهای حسابداری نیز بر مبنای این فرضیه، افشای اطلاعات مربوط به روش های حسابداری مورد بهره گیری را از لحاظ ارائه مطلوب صورتهای مالی[2] ضروری دانسته می باشد.
ب)   تغییرات حسابدارى[3]
بکارگیری یکنواخت و مستمر اصول و روشهای حسابداری دیر زمانی می باشد که از لحاظ ارزیابی فعالیت ها و پیش بینی عملیات آتی واحدهای انتفاعی به عنوان یک ضرورت شناخته شده می باشد. استانداردهای حسابداری نیز حامی این نظر می باشد اما با پذیرش تغییرات حسابداری در صورت ضرورت، خواستار افشای کامل هرگونه تغییر و ارائه توجیهات مربوط در صورتهای مالی دوره تغییر شده می باشد. تغییرات حسابداری شامل تغییر در اصول و روشهای حسابداری[4]، تغییر در برآوردهای حسابداری[5] و تغییر درشخصیت حسابداری واحد گزارشگر[6] می باشد.
ج)   افشاى رویدادهاى بعد از تاریخ ترازنامه[7]
بسیاری از رویدادهایی که بعد از تاریخ ترازنامه واقع می گردد، اعتبار و تفاسیر صورتهای مالی و تصمیمات اتخاذ شده بر مبنای اطلاعات منعکس در صورت های مالی مزبور را تحت تاثیر قرار می دهد. انواع رویدادهای مربوط که ممکن می باشد بعد از تاریخ صورتهای مالی اما قبل از تکمیل گزارش های مالی واقع گردد به توضیح زیر می باشد:

  • رویدادهایی که بر مبالغ منعکس در صورت های مالی مستقیمآً موثر می باشد و آن ها را تغییر می دهد.
  • رویدادهایی که اعتبار دایمی ارزیابی های منعکس درترازنامه یا روابط بین اجزای تشکیل دهنده حقوق صاحبان سهام را به گونه ای با اهمیت تغییر می دهد یا سودمندی فعالیت های گزارش شده دوره های قبل را به نحوی موثر تحت الشعاع قرار می دهد.
  • رویدادهایی که ممکن می باشد عملیات یا ارزیابی های آتی را به نحوی با اهمیت تحت تاثیر قرار دهد (عالی ور، 1376).
  • [1] Accounting Policies
    [2] Fair Presentation of Financial Statements
    [3] Accounting Changes

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

    [4] Change in Accounting Principles and Methods
    [5] Accounting Estimates
    [6] Reporting Entity

    [7] Poststatement Events or Subsequent Events

    سوالات یا اهداف پایان نامه :

       اهداف پژوهش


    دیدگاهتان را بنویسید