قسمتی از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

تحلیل گران افرادی هستند که مستقل از شرکت اقدام می کنند و با بدست آوردن اطلاعات لازم در مورد شرکت ها و داشتن تخصص لازم به تجزیه و تحلیل صورت های مالی می پردازند. تحلیل گران مالی شاید بتوانند عینیت بیشتری در ارزیابی اطلاعات موجود اعمال کنند واز این رو، قادرند پیش بینی های دقیق تری را انجام دهند (فرانسیس و همکاران[1]،2010).
از طرفی تحلیل گران معمولاً قبل از مدیران پیش بینی می کنند، گاهی اوقات تفاوت افق پیش بینی می تواندقابل ملاحظه باشد. مطالعات گوناگونی ، پیش بینی های تحلیل گران را ازمدل های آماری دقیق تر دانسته می باشد. بااین حال،درمطالعات دیگری نتیجه گرفتندکه تحلیل گران بهترین پیش بینی را ارائه نمی کنند. استدلال آن ها این می باشد که تحلیل گران در جمع آوری تحلیل کلیه اطلاعات عمومی توانا نیستند، بلکه آن ها فقط به تجزیه و تحلیل اطلاعات موجود به هنگام پیش بینی می پردازند. در مبانی نظری حسابداری و گزارشگری مالی ایران، تحلیل گران به عنوان سایر بهره گیری کنندگان معرفی شده اند اما اطلاعات ارائه شده توسط آن ها به صورت مدون راجع به پیش بینی سود وجود ندارد.لذا از دامنه پژوهش حذف شدند(فرانسیس و همکاران[2]،2010).
 ۲-2-5-8) پیش بینی سودتوسط مدیران
مدیران شرکت ها در گروه آن دسته از بهره گیری کنندگان صورت های مالی هستند که در داخل شرکت حضور دارند وبالطبع اطلاعات بیشتری را نسبت به بهره گیری کنندگان خارجی بدست می آورند. مدیران به اطلاعاتی علاوه بر صورت های مالی دسترسی دارند که برای شرکت محرمانه تلقی می گردد، در ضمن اطلاعات سریع تر و در طی زمان در اختیار مدیران قرار می گیرد. هیأت استانداردهای حسابداری مالی در این مورد در بیانیه شماره یک آورده می باشد:
مدیریت، در مقایسه با بستانکاران، سرمایه گذاران و سایر افراد خارج از سازمان ، اطلاعات بیشتری در باره واحد تجاری داردو اغلب می تواند از طریق شناسایی رویدادهای مالی مشخص، سایر رویدادها و شرایطی که بر شرکت اثر می گذارد، به مفید بودن اطلاعات مالی بیافزاید و درمورد اثر مالی این رویدادها توضیح دهد.گذشته از این، اغلب در گزارش های مالی، اطلاعاتی ارائه می گردد که به قضاوت و برآوردهای مدیریت بستگی داشته یا تحت تاثیر آن ها قرار می گیرد.”
بسیاری ازصاحب نظران حسابداری براین باورند که واحدهای تجاری، داوطلبانه تمام اطلاعاتی را افشا می کنندکه برای عملکرد بهینه بازار سرمایه لازم است. به نظر این گروه، افشا نکردن بعضی از اطلاعات، به این دلیل می باشد که یا برای سرمایه گذاران نامربوط محسوب شده یا از منابع دیگری دریافت می گردد. افشای پیش بینی های شرکت (سود یا جریان نقدی) مانند اطلاعات اضافی می باشد که به دلیل مزایای زیر برای سرمایه گذاران افشا می گردد:
۱) از آنجایی که سرمایه گذاری ها با در نظر داشتن انتظار از سودآوری عملیات آتی انجام می گیرد، افشای پیش بینی های عملیات آتی، اطلاعات اساسی مورد نیاز سرمایه گذاران را برآورده خواهد نمود.
۲) افشای پیش بینی های واحد تجاری، دانش مدیریت را از عملیات شرکت و نظر او را از دورنمای آتی چنین عملیاتی برای سرمایه گذاران مشخص می کند. کارایی بازار بر غیب گویی دلالت نمی کند. پس، از آنجایی که اطلاعات در مورد آینده واحد تجاری برای همگان افشا نمی گردد، ممکن می باشد فرض گردد که اطلاعات فورا در قیمت سهام منعکس نشده می باشد. با انتشار پیش بینی های واحد تجاری، قیمت سهام به گونه کاراتر به آن واکنش نشان می دهد. (تونا و وردی[3]،2008)
پاتل[4] در سال 1996 واکنش قیمت های سهام را به افشای اختیاری پیش بینی های سود سالانه هر سهم در ۳۳۶ شرکت مطالعه نمود؛ نتایج پژوهش او نشان داد، واکنش قیمت سهام به گونه متوسط در هفته افشای پیش بینی هست.
۳) افشای عمومی اطلاعات مربوط به نیازهای سرمایه گذاران ممکن می باشد جلوی بازده های غیر عادی افرادی را بگیرد که به اطلاعات داخلی دسترسی ندارد.
۴) افشای پیش بینی واحد تجاری برای سرمایه گذاران، مبنای بهتری از ارزیابی عملکرد مدیران فراهم خواهد آورد (چامبزر[5]، 2010).
بعضی دیگر از پژوهشگران حسابداری بر این باورند که شرکت های سهامی فقط در صورت الزام از طرف حرفه حسابداری یا نهادهای دولتی وقانونی، اطلاعات اضافی را افشا می کنند. لذا به علت های زیر افشای پیش بینی های واحد تجاری را صحیح نمی دانند.
۱) پیش بینی ها با عدم اطمینان همراه هستند و می تواند سرمایه گذاران را گمراه کند.
۲) مدیریت ممکن می باشد پیش بینی ها را با دقت تهیه نکند و در نتیجه اطلاعات نادرست، سرمایه گذاران متضرر شوند.
۳) پیش بینی ها برای حسابرسی مشکل می باشد .
۴) افشای پیش بینی به نفع رقبا و به زیان واحد تجاری و در نتیجه سهامداران می باشد.
منتقدان در پاسخ به مساله پیش گفته با علت های محکم و واضح به رد دیدگاه عدم افشای اطلاعات  اضافی پرداختند:
عدم اطمینان پیش بینی ها، اجتناب ناپذیراست و این عدم اطمینان از تنوع عناصر تشکیل دهنده ای نشات می گیرد که خود نامطمئن هستند. اما این قضیه به معنای بی ارزش بودن پیش بینی ها نیست. کنترل بودجه ای برضرورت پیش بینی کردن دلالت می کند. همانطور که تصمیمات مدیریت در مورد سطح تولید،‌ توسعه تولیدو سایر عوامل مربوط به عمرتجاری انجام می گردد، پیش بینی ها برای اتخاذ تصمیم گیری های بهتر، اهمیت فوق العاده ای خواهد داشت (تونا و وردی،2008).
[1] – Francis, J., Nanda, D. J., & Olsson, P
[2] – Francis, J., Nanda, D. J., & Olsson, P
[3] Tuna and R. Verdi
[4] – Patel.M

[5] Chambers, D
 

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

  • تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی سود جاری با ضریب پایداری جریان نقدی
  • ۲)  تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی عملیاتی جاری با ضریب پایداری جریان نقدی
    ۳)  تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی عملیاتی غیرجاری با ضریب پایداری جریان نقدی