قسمتی از متن پایان نامه :

3-6-2- ابزارهای مدیریت سود
مدیران شرکت­ها ممکن می باشد به روش­های مختلفی روی سود­های گزارش شده اثر بگذارند و آنرا کنترل نمایند. ابزارهای مدیریت سود به آن دسته روش­ها یا ابزارهایی گفته می­گردد که با بهره گیری از آنها مدیران می­توانند روی سودهای گزارش شده اثر بگذارند. پژوهشگران، ابزارهای مدیریت سود را از زوایا و دیدگاه­های مختلف، به روش­های متفاوت و در طبقه­بندی­های متنوعی مورد مطالعه قرار داده­اند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

به اعتقاد شایم ساندر (1997)[1]، ابزارهای مدیریت سود را می­توان به پنج طبقه زیر تقسیم نمود:[2]
الف) تعیین نحوه اقدام حسابداری معاملات خاص به صورت اختیاری: نحوه اقدام حسابداری معاملات خاص، مواردی مانند تعمیر و به روز کردن تجهیزات و ماشین آلات، زمان­بندی ثبت یک فروش و حذف تجهیزات و ماشین آلات می­باشد که به انتخاب مدیریت بنگاه اقتصادی صورت می­گیرد. بدیهی می باشد در زمان انجام این اقدامات با هدف مدیریت سود، نظاره کننده­ای خارج از بنگاه اقتصادی، نمی­تواند به سادگی آن را عیان ساخته و افشا کند.
ب) انتخاب اصول حسابداری: اصول پذیرفته شده حسابداری به مدیران اجازه می­دهد برای ثبت بسیاری از معاملات، از بین دو یا چند روش حسابداری، یک روش را انتخاب نماید. به عنوان نمونه، می­توان برای اندازه­گیری ارزش موجودی­های مواد و کالا (انتخاب روشی از بین روش­های اولین صادره از اولین وارده، اولین صادره از آخرین وارده، میانگین موزون و…)، برای محاسبه استهلاک دارایی­ها (روش­های مستقیم و روش­های تسریع­کننده)، مخارج استخراج نفت و گاز (روش مخارج کامل و روش پروژه­های موفقیت آمیز)، حسابداری قراردادهای بلند مدت(روش کار تکمیل شده، روش درصد پیشرفت کار) تصریح نمود. به هرحال، در مورد انتخاب اصول حسابداری، انتخاب اولیه و تغییر در اصول و    روش­های کاربردی اصول حسابداری برای افراد خارج از واحد تجاری قابل نظاره می باشد. بسیاری از پژوهش­های تجربی انجام شده در ارتباط با مدیریت سود، با بهره گیری از این نوع ابزار صورت گرفته می باشد.
ج) تعدیل برآوردهای حسابداری: تعدیل برآوردهای حسابداری، قابلیت انعطاف پذیری بیشتری به مدیران بنگاه­های اقتصادی می­دهد. مقصود کردن ذخیره جهت مطالبات    مشکوک­الوصول، برآورد عمر اقتصادی دارایی­ها و تعیین نرخ تنزیل برای تعهدات بازنشستگی، نمونه­هایی از ابزارهای سنتی می باشد که مدیران برای سال­های متمادی، به مقصود اعمال مدیریت سود، از آنها بهره گیری می­کنند. در سال­های اخیر،” تجدید ساختار” نیز به عنوان پدیده­ای نسبتا جدید، مورد بهره گیری مدیران قرار گرفته می باشد.
د) تعیین قیمت­های انتقالی کالاها و خدمات: واحدهای تجاری چند­ملیتی که مالیات آنها به­گونه مضاعف محاسبه می­گردد، از انگیزه لازم برخوردارند تا نه تنها کوشش کنند که نرخ­های بالای مالیات بر درآمد آنها کاهش یابد، بلکه نسبت به هموارسازی سود نیز مبادرت ورزند. در گروه شرکت­ها یا شرکت­های چند ملیتی، قیمت­های انتقالی کالاها و خدمات، در میان واحدهای اقتصادی فرعی شرکت­های مادر، یکی از ابزار جذاب مدیریت سود تلقی می­گردد.
ه) تصمیمات اقتصادی اساسی و با اهمیت: در بعضی از وقایع و رویدادهای مالی و اقتصادی مانند آگهی و تبلیغات، پرداخت­های مربوط به طرح­های بازنشستگی، پاداش مدیران اجرایی، هزینه­های پژوهش و توسعه، تحصیل یا فروش بخش­هایی از واحد اقتصادی و فروش اموال یا سرمایه­گذاری­ها، می­تواند این انگیزه وجود داشته باشد که تغییرات مورد نظر در این اقلام، سود واحد تجاری را در کوتاه مدت تحت تاثیر قرار می­دهد.
آرتور لویت، ابزارها و روش­های مدیریت سود در شرکت­های سهامی را به این شکل نام می­برد:
1- ارائه بیش از واقع ارقام ناشی از تغییرها،
2- اختصاص بخش مهمی از قیمت یک واحد خریداری شده به عنوان مخارج فرایند پژوهش و توسعه( یک هزینه جاری) به­گونه­ای که بتوان این مبلغ را یکباره هزینه نمود.
3- ایجاد بدهی­های سنگین برای شناخت هزینه­ها در آینده
4- بهره گیری از مفروضات غیر واقعی برای برآورد بدهی­ها، در مورد اقلامی مانند برگشت از فروش و هزینه­های تضمین(خدمات پس از فروش) به­گونه­ای که بتوان در طی یک دوره آینده از طریق معکوس کردن اقلام تعهدی بلند مدت، سود خالص را بهبود بخشید.
5- گنجاندن اشتباهی عمدی در دفاتر شرکت و توجیه عدم امکان در اصلاح این خطاها بر اساس استدلال مبتنی براین که مقادیر مهم نیستند.
6- شناسایی و ثبت درآمد پیش از اینکه فرایند تحصیل درآمد کامل گردد (همتی، 1382).
دسته دیگری از ابزارهای مدیریت سود عبارتند از:

  • زمان­بندی فروش دارایی­های ثابت
  • زمان­بندی فروش سرمایه­گذاری­ها
  • زمان­بندی هزینه­های مالی
  • هزینه­های استهلاک
  • برآوردهای حسابداری مانند تغییر در برآورد عمر مفید دارایی­های ثابت و غیره.
  • از آنجا که در حسابداری، دارایی­ها بر مبنای بهـــای تمام شده تاریخی مورد ارزیابی قرار می­گیرد و در هنگام فروش به قیمت جاری یا بازار به فروش می­رسند و سود یا زیان ناشی از فروش آنها در دوره فروش شناسایی می­گردد، لذا سود یا زیان ناشی از فروش دارایی­ها و شناسایی هزینه­های مالی، ابزاری را در اختیار مدیران قرار می­دهد تا از طریق زمان­بندی فروش دارایی­ها و زمان­بندی شناسایی هزینه­های مالی روی سودهای گزارش شده اثر بگذارند. یعنی نوسان در سود شرکت می­تواند بر تصمیم­گیری مدیران در ارتباط با زمان­بندی فروش دارایی­ها و شناسایی هزینه­های مالی اثر بگذارد. هنگامی که سود واقعی شرکت کمتر از سود مورد انتظار مدیران می باشد، احتمال زیادی هست که مدیران با فروش دارایی­ها کوشش کنند تا سود گزارش شده را به حد مورد انتظار برسانند یا برعکس، زمانی که سود واقعی شرکت بالاتر از سود مورد انتظار مدیران می باشد، آنها کوشش می­کنند با به تعویق انداختن فروش بعضی دارایی­ها یا فروش دارایی­هایی که منجر به ایجاد زیان می­گردد، سود گزارش شده را به سطح مورد انتظار برسانند (رخشانی، 1384).
    [1] Shyam Sunder
    [2]  این طبقه بندی برگرفته از کتاب Shyam Sunder تحت عنوان ” سود و مدیریت آن ” می­باشد که این فصل توسط جناب آقای نظام­الدین رحیمیان ترجمه و تلخیص شده می باشد.

    سوالات یا اهداف پایان نامه :

     سئوالات پژوهش: