قسمتی از متن پایان نامه :

10.2.2 رویکردهای سود و جریان نقد آتی
یک سؤال اساسی در حسابداری، توانایی نسبی سود تعهدی و جریان‌های نقدی در پیش‌بینی توانایی شرکت در ایجاد جریان‌های نقد آتی می باشد. مطالعات پیشین دو رویکرد متفاوت را در مطالعه اهمیت نسبی سود و جریان‌های نقدی در ارزیابی حقوق صاحبان سهام به کار برده‌اند.
تدوین‌کنندگان استانداردهای حسابداری، بر برتری سود تعهدی بر جریان‌های نقدی به عنوان معیاری برای عملکرد مالی شرکت تاکید دارند. برای مثال FASB در بیانیه شماره یک مفاهیم حسابداری اظهار می کند: اطلاعاتی که درمورد سود و اجزای آن با بهره گیری از سیستم تعهدی تهیه می گردد، شاخص بهتری از سنجش عملکرد شرکت‌ها نسبت به اطلاعات دریافت‌ها و پرداخت‌های نقدی ارائه می کند (FASB، 1978). این هیئت همچنین، در بیانیه مفاهیم حسابداری شماره 6 اظهار می کند: حسابداری تعهدی در کوشش می باشد که آثار مالی معاملات و رویدادهای واحد تجاری را که دارای پیامدهای نقدی هستند، در دوره‌هایی ثبت کند که آن معاملات و رویدادها رخ داده‌اند؛ نه فقط در دوره‌هایی که وجه نقد آن توسط واحد تجاری دریافت یا پرداخت شده می باشد (FASB، 1985). پس، سود تعهدی معضلات زمان‌بندی و تطابق موجود در جریان‌های نقدی را ندارد، اما اقلام تعهدی می‌تواند دربردارنده خطای اندازه‌گیری باشد.
در رویکرد اول، در مطالعات انجام‌شده به گونه مستقیم به مطالعه ادعای FASB در ارتباط با برتری حسابداری تعهدی پرداخته شده می باشد. در این مطالعات، پژوهشگران به مطالعه توانایی نسبی سود و جریان‌های نقد عملیاتی در پیش‌بینی جریان‌های نقد آتی پرداخته‌اند. درحالی‌که نتایج مطالعات اولیه نظیر: بوئن و همکاران (1986) و گرینبرگ و همکاران (1986) نامشخص و مبهم می باشد، مطالعات اخیر نظیر: به ارث و همکاران (2001)، از معیار جریان‌های نقد عملیاتی بهره گیری کردند. نتایج این مطالعات نشان‌دهنده برتری جریان‌های نقد عملیاتی نسبت به سود در پیش‌بینی جریان‌های نقد آتی می باشد. انگیزه بهره گیری از جریان‌های نقد عملیاتی به عنوان شاخصی برای پیش‌بینی، ناشی از هدف اولیه در گزارشگری مالی می باشد. FASB در بیانیه مفاهیم نظری گزارشگری مالی شماره یک اظهار می کند که هدف اولیه گزارشگری مالی، پیش‌بینی وجوه نقد دریافتی آتی برای بهره گیری‌کنندگان از اطلاعات حسابداری می باشد که نشان‌دهنده توانایی شرکت در ایجاد وجه نقد می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

رویکرد دوم در مطالعه برتری نسبی سود پیش روی جریان‌های نقدی، بهره گیری از بازده سهام به عنوان معیاری از انتظارات سرمایه‌گذاران درمورد جریان‌های نقد آتی می باشد. برای مثال، دیچو (1994) نشان داد که سود تعهدی نسبت به جریان‌های نقدی، در توضیح تغییرات مقطعی بازده سهام برتری دارد. در این مطالعات، به گونه ضمنی فرض بر این می باشد که بازار سهام کاراست و قیمت سهام به درستی اطلاعات جریان‌های نقدی موجود در سود جاری و جریان‌های نقد عملیاتی را منعکس می کند. هرچند، نتایج پژوهش اسلون (1996)، بیانگر آن می باشد که اعضای بازار سرمایه نظیر سرمایه‌گذاران، بدون در نظر گرفتن پایداری متفاوت اجزای تعهدی و نقدی سود، بر سود جاری متمرکز هستند. پس، به گونه واضح برتری قدرت نسبی سود در توضیح بازده سهام مشخص نیست. از آنجایی که جریان‌های نقد تحقق‌یافته ممکن می باشد دارای معضلات زمان‌بندی و تطابق باشد، این امر توانایی نسبی جریان‌های نقد را در انعکاس عملکرد شرکت کاهش می‌دهد. بایستی توجه داشت زیرا سود، جریان‌های نقد تعدیل‌شده بابت اقلام تعهدی می باشد، این بحث هست که جریان‌های نقد نمی‌تواند مربوط‌تر از سود تعهدی باشد. با این حال، بهره گیری فرصت‌طلبانه مدیریت از اقلام تعهدی یا وجود خطای اندازه‌گیری در اقلام تعهدی می‌تواند به کاهش محتوای اطلاعاتی سود منجر گردد (بارتو و همکاران، 2001).
اغلب اطلاعات صورت‌های مالی شامل اقلام ترازنامه نظیر: سرقفلی، حساب‌های دریافتنی، موجودی‌ها یا اقلام سود و زیان نظیر: درآمد و مخارج پژوهش و توسعه تا حد زیادی مبتنی بر برآوردهای مدیریت می باشد. از طرفی، شرایط اقتصادی واحد تجاری و نتایج عملیات آن به گونه‌ای که در صورت‌های مالی سالانه و فصلی ارائه‌شده پیچیده بوده و بین واقعیت و حدس و گمان قرار دارد؛ به گونه‌ای که برای بهره گیری‌کنندگان از اطلاعات ناشناخته می باشد. همچنین، حرکت به سوی بهره گیری از ارزش منصفانه در اندازه‌گیری دارایی‌ها و بدهی‌ها، تأثیر برآوردها و پیش‌بینی‌ها را در گزارش‌های مالی افزایش می‌دهد. تأثیر برآوردهای مدیریت بر سودمندی اطلاعات مالی واضح نیست. از طرفی، برآوردها و پیش‌بینی‌ها به گونه بالقوه برای سرمایه‌گذاران مفید می باشد، زیرا این برآوردها به گونه اولیه ابزاری برای انتقال اطلاعات به سرمایه‌گذاران می باشد. برای مثال، برآورد مناسب ذخیره مطالبات مشکوک الوصول، سرمایه‌گذاران را درمورد جریان‌های نقد مورد انتظار آتی ناشی از فروش‌های اعتباری مطلع می کند. لذا برآوردهای مدیریت به سرمایه‌گذاران در ارزیابی جریان‌های نقد آتی کمک می کند (لو و همکاران،2010)؛ اما توانایی برآوردها در افزایش سودمندی اطلاعات مالی، تحت تأثیر دو عامل اصلی قرار دارد:

  • معضلات عینی: در یک محیط تجاری، به علت شرایط در حال تغییر بازار نظیر: خصوصی‌سازی و سرعت تغییرات تکنولوژی، برای مدیران واحدهای تجاری مشکل می باشد که پیش‌بینی‌های قابل‌اتکا از رویدادهای واحد تجاری فراهم آورند. برای مثال، برآورد بازده آتی دارایی‌های طرح‌های بازنشستگی. همچنین، در بازارهای رقابتی کنونی، قابلیت اطمینان جریان‌های نقد ناشی از دارایی‌ها که در طی چند سال پیش‌بینی‌شده، به روشنی سؤال‌برانگیز می باشد. لذا، پیش‌بینی اطلاعات مالی میزانی از اختلال یا پارازیت ناشناخته و قابل ملاحظه و شاید همراه با تعصب و سو گیری در اطلاعات مالی را نشان می‌دهد که سودمندی اطلاعات مالی را کاهش می‌دهد.
  • حساب آرایی: علاوه بر معضلات عینی در برآوردهای قابل‌اتکا، این برآوردها می‌تواند توسط مدیریت حساب آرایی گردد که آثار معکوسی بر سودمندی اطلاعات مالی خواهد داشت.
  • بسیاری از موضوع‌های مهمی که در سال‌های اخیر توسط FASB مطرح‌شده نظیر: ابزارهای مالی، اختیار خرید سهام، زیان کاهش ارزش سرقفلی، نیازمند پیش‌بینی در فرایند اندازه‌گیری و گزارشگری مالی می باشد. پس، تأثیر برآوردها که متضمن اندازه‌گیری و گزارشگری مالی می باشد، بر سودمندی اطلاعات مالی یک سؤال قابل‌بحث می باشد.

    سوالات یا اهداف پایان نامه :

    اهداف پژوهش

    • تبیین نظری و تئوریک مبانی اقلام صورت جریان نقد و چگونگی ارتباط آن با پیش‌بینی جریان نقد یک سال پیش رو و جریان‌های نقدی آتی
    • مطالعه عوامل موثر بر اقلام صورت جریان وجه نقد شرکت‌ها
    • مطالعه تأثیرات اجزاء (اصلی و غیر اصلی) جریان نقد بر جریان نقد آتی شرکت‌ها در صنایع مختلف بورس اوراق بهادار
    • مطالعه روش‌های معمول پیش‌بینی جریان نقد به تفکیک صنایع مختلف بورس اوراق بهادار

    دیدگاهتان را بنویسید