شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

 مطالعه ارتباط بین اجتناب مالیاتی با گزارشگری مالی متهورانه در شرکت ‎های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادر

قسمتی از متن پایان نامه :

2-7- مفهوم کیفیت گزارشگری مالی
هدف صورتهای مالی، ارائه اطلاعاتی تلخیص شده و طبقه بندی شده درمورد وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحدتجاری می باشد که برای طیفی گسترده از بهره گیری کنندگان صورتهای مالی در اتخاذ تصمیمات اقتصادی مفید واقع گردد. صورتهای مالی همچنین نتایج ایفای وظیفه مباشرت مدیریت یا پاسخگویی آنها را در قبال منابعی که در اختیارشان قرار گرفته می باشد، نشانمی دهد. به مقصود دستیابی به این هدف، در صورتهای مالی یک واحد تجاری اطلاعاتی درمورد موارد زیر ارائه می گردد:
الف. داراییها،
ب. بدهیها،
ج. حقوق صاحبان سرمایه،
د. درآمدها،
ه. هزینه ها، و
و. جریانهای نقدی.
این اطلاعات، همراه با سایر اطلاعات مندرج در یادداشتهای توضیحی، بهره گیری کنندگان صورتهای مالی را در پیش بینی جریانهای نقدی آتی واحد تجاری و خصوصاً در زمانبندی و اطمینان از توانایی آن در ایجاد وجه نقد کمک می کند. (استاندارد شماره 1 حسابداری ایران)
صورتهای مالی بایستی وضعیت مالی، عملکرد مالی و جریانهای نقدی واحد تجاری را به نحو مطلوب ارائه کند. تقریباً در تمام شرایط، اعمال مناسب الزامات استانداردهای حسابداری همراه با افشای اطلاعات اضافی در صورت لزوم، منجر به ارائه صورتهای مالی به نحو مطلوب می گردد. (استاندارد شماره 1 حسابداری ایران)
بر طبق APB شماره 4 تاکید حسابداری مالی بر اطلاعات با اهداف عمومی، مبتنی بر این فرض می باشد که تعداد قابل توجهی از بهره گیری کنندگان، نیاز به اطلاعات مشابه دارند. در اطلاعات با اهداف عمومی، برآورده ساختن نیازهای بهره گیری کنندگان خاص مدنظر نیست. به اظهار دیگر، کوشش برآن می باشد تا نیازهای اطلاعاتی بیشترین تعداد ممکن از بهره گیری کنندگان برآورده گردد. (تاری وردی، 1386؛ 52)
مفید بودن صورت های مالی یا دیگر گزارش ها تحت تاثیر کیفیت گزارشگری می باشد؛ که در آن ثبات رویه و صحت اطلاعات جنبه های کلیدی کیفیت می باشند. (گزارش حسابرسی کیفیت گزارشگری مالی دولت محلی، 2007)
کیفیت گزارشگری مالی ضوابطی می باشد که اطلاعات مفید و سودمند را از یکدیگر تفکیک می کند و سودمندی اطلاعات مالی  را ارتقا می دهد (نوروش، 1377).
واضح می باشد که قانونگذاران و سرمایه گذاران برای داشتن گزارشگری مالی با کیفیت بالا هم رأی هستند زیرا اعتقاد غالب اینست که کیفیت گزارشگری مالی مستقیماً روی بازار های سرمایه تاثیر می گذارد. آرتور لیوایت رئیس SEC (1998، صفحه 80) اظهار می کند که: “من بطور راسخ ایمان دارم که موفقیت بازار سرمایه مستقیماً به کیفیت سیستم های حسابداری و افشاء اطلاعات مالی وابسته می باشد. سیستم های افشاء اطلاعات مالی مطلوب آنهایی هستند که طبق استانداردهای با کیفیت بالا ایجاد شده اند و به سرمایه گذاران در قابلیت اتکا گزارشگری مالی اطمینان می دهند – و بدون اعتماد سرمایه گذاران بازارها نمی توانند رشد کنند. “(لیوایت، 1998)[1]
افشا عبارتست از انتقال و ارائه اطلاعات اقتصادی اعم از مالی  و غیرمالی، کمی یا سایر اشکال اطلاعات مرتبط با وضعیت و عملکرد مالی  شرکت. افشا در صورتی که به واسطه یک منبع مقرراتی و وضع‌کننده قوانین الزامی شده باشد، افشا اجباری گفته می گردد و در صورتی که افشا اطلاعات تحت تأثیر قوانین خاص نباشد، افشا اختیاری تلقی می گردد. (اسو و انساه، 1998)[2]
مادامیکه “کیفیت” اطلاعات حسابداری و “شفافیت” یک سیستم افشا یا استانداردهای حسابداری مشترکاً و به صورت جایگزین بهره گیری می شوند، یک تعریف دقیق از کیفیت یا شفافیت که همگان روی آن توافق داشته باشند امکان پذیر نمی باشد. پاونل و چیپر (1999، صفحه 262) شفافیت را اینطور تعریف می کنند: “استانداردهایی که رویدادها، معاملات، قضاوت ها و تخمین ها را با بهره گیری از صورت های مالی و کاربردهای صورت های مالی عیان می سازند. “
آرتور لیوایت رئیس SEC (1998، صفحه 80) استانداردهای خوب حسابداری را اینطور تعریف می کند: “استانداردهای خوب صورت های مالی­ای را تولید می کنند که رویداد های مالی را در دوره ای که آنها واقع شده اند گزارش نماید، نه قبل و نه بعد آن. “(لیوایت، 1998)

تاکنون پژوهش‌های فراوانی در زمینه مطالعه ارتباط میان ویژگی‌های شرکت‌ها و سطوح افشا در گزارش‌های سالانه یا کیفیت گزارشگری مالی صورت گرفته می باشد. بعضی از این ویژگی ها در ادامه بحث شده می باشد.
[1]  Livayt 1998
[2]  Eso & Ensah 1998

سوالات یا اهداف پایان نامه :


پاسخ دهید