ارزیابی ارتباط بین مسئولیت اجتماعی و کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار

قسمتی از متن پایان نامه :

2-3-3- رویکردهای مختلف برای ارزیابی کیفیت گزارشگری مالی
افزون بر پیشنهاد شماره 8 و متن اصلاح شده استاندارد شماره 61، رویکردهای متفاوت دیگری به کیفیت اصول حسابداری و گزارشگری مالی هست. این رویکردها را می‌توان به دو گروه تقسیم نمود: 1) رویکرد نیازهای بهره گیری‌کننده و 2) رویکرد طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار. رویکرد نیازهای بهره گیری‌کننده تمرکز بر مسائل مرتبط با ارزشیابی دارد. رویکرد طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار بر مسائل مرتبط با نحوه اداره شرکت و مباشرت تاکید دارد.
الف) رویکرد نیازهای بهره گیری‌کنندگان[1]
در این گروه، کیفیت گزارشگری مالی برمبنای سودمندی اطلاعات مالی برای بهره گیری‌کنندگان، تعیین می گردد. چارچوب نظری هیئت استانداردهای حسابداری مالی نمونه اولیه‌ای از این مدل می باشد. هیئت در بیانیه‌های مفهومی استدلال می کند که کیفیت می‌بایستی برحسب اهداف کلی گزارشگری مالی، یعنی فراهم‌کردن اطلاعات سودمند برای بهره گیری‌کنندگان جهت تصمیم های سرمایه‌گذاری، اعتبار و مانند آن تعریف گردد. هیئت سپس ویژگیهای کیفی لازم برای تامین اهداف اظهار شده را تعریف می کند. طبق مدل هیئت، خصوصیات کیفی شامل مربوط‌بودن (ارزش پیش‌بینی، ارزش تاییدکنندگی و به موقع بودن)، اتکاپذیر بودن (رسیدگی‌پذیری، اظهار صادقانه و بیطرفی)، ثبات رویه و مقایسه‌پذیر بودن می باشد. هیئت تصدیق می کند که این یک ارزیابی ذهنی می باشد و اغلب می‌بایستی بین مربوط بودن و اتکاپذیر بودن تعادل مستقر گردد(رحمانی، 1381).
رویکرد کمیته جنکینز[2] دقیقاً در راستای مدل هیئت استانداردهای حسابداری مالی می‌باشد، اما در تعریف نیازهای اصلی بهره گیری‌کنندگان به اطلاعات، با شناسایی مفاهیم هفت گانه زیر از آن مدل فراتر می‌رود:

  • تجزیه و تحلیل جداگانه هر قسمت تجاری که فرصتها و ریسک های متفاوتی دارد،
  • درک ماهیت فعالیت شرکت،
  • کسب و درک دیدگاه و چشم‌انداز فعالیت،
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
  • درک دیدگاه مدیریت،
  • تصریح به نسبی بودن اتکاپذیری اطلاعات در گزارشگری مالی،
  • درک عملکرد شرکت نسبت به رقیبان و سایر شرکتها، و
  • درک تغییرات مهمی که به سرعت بر شرکت تأثیر می‌گذارد.
  • اطلاعات مالی به‌میزانی که یک یا چند نوع از نیازهای بهره گیری‌کنندگان به‌توضیح فوق را تامین کند، مربوط، تصور می گردد. کیفیت این اطلاعات سپس براساس سایر ویژگیهای کیفی، مشابه مدل هیئت، یعنی اتکاپذیری و مقایسه‌پذیری، مورد قضاوت قرار می‌گیرد. رویکرد استمرار سود نیز بویژه مبتنی بر دیدگاه سرمایه‌گذاران می باشد. اطلاعات مالی که به سرمایه‌گذاران در 1) تشخیص سود اصلی از سود غیراصلی و 2) تفکیک اقلام مالی یا نتایج کسب و کارهای فرعی از فعالیتهای اصلی کمک کند، مربوط انگاشته می گردد. تمام خصوصیات اطلاعات که برای بهره گیری‌کنندگان سودمند درنظر گرفته می گردد با هدف نهایی بهره گیری‌کنندگان که تعیین ارزش شرکت یا ارزیابی ریسک اعتبار می باشد، ارتباط صریح یا ضمنی دارد.
    ب) رویکرد طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار[3]
    در این گروه، کیفیت اطلاعات مالی به‌گونه عمده برحسب «افشای کامل و منصفانه» برای سهامداران تعریف می گردد. هدف بنیادی برنامه مدیریت سود که توسط لویت[4] رییس کمیته بورس اوراق بهادار آمریکا (SEC) اعلام و به اجرا گذاشته گردید، طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار می باشد. در این زمینه، کیفیت گزارشگری مالی عبارت می باشد از اطلاعات مالی کامل و شفاف که مانع گمراهی یا ایجاد ابهام برای بهره گیری‌کنندگان می گردد.
    رویکردهایی که در گروه طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار طبقه‌بندی می گردد، معیارهای مشابهی برای تعیین کیفیت اصول حسابداری و گزارشگری مالی دارد. معیارهای تعیین کیفیت اصول حسابداری و گزارشگری مالی در هر یک از این رویکردها به‌توضیح زیر می باشد:
    پیشنهاد شماره 8:

  • شفافیت موارد افشا،
  • درجه تهاجمی یا محافظه‌کاری اصول حسابداری و براوردهای اساسی.
  • استاندارد شماره 61 :

  • شفافیت، یکنواختی و کامل بودن اطلاعات و موارد افشای حسابداری،
  • یکنواختی کاربرد خط مشی‌های حسابداری،
  • اقلامی که تاثیر مهم بر اظهار صادقانه، رسیدگی‌پذیری، بیطرفی و یکنواختی اطلاعات حسابداری دارد.
  • کمیته کرک[5]:

  • شفافیت روش های افشا،
  • محافظه‌کاری، میانه‌روی یا افراطی‌بودن در انتخاب اصول حسابداری،
  • نحوه اقدام حسابداری مشترک یا خاص می باشد و در اقلیت می‌باشد.
  • مدل کمیته بورس اوراق بهادار امریکا برای ارزیابی کیفیت استانداردهای حسابداری بین‌المللی:

  • شفافیت،
  • مقایسه‌پذیر بودن،
  • افشای کامل.
  • بعضی از معیارهای فوق شبیه معیارهای رویکرد گروه نیازهای بهره گیری‌کنندگان می باشد. به‌هرحال، تفاوت بنیادی بین این دو گروه هست. رویکرد نیازهای بهره گیری‌کنندگان اکثراً به تامین اطلاعات مالی که برای بهره گیری‌کنندگان در تصمیم‌گیریهای ارزشیابی/ تخصیص سرمایه مربوط باشد، تمرکز دارد، اما رویکرد طرفداری از سرمایه‌گذار/ سهامدار در پی اطمینان دادن به بهره گیری‌کنندگان می باشد که اطلاعات به مقدار ممکن (کفایت اطلاعات) و به شکل شفاف (کامل بودن اطلاعات) ارائه شده می باشد. هدفهای رویکردها، لزوماً مانعه‌الجمع نیستند و در بعضی زمینه‌ها تقویت‌کننده یکدیگرند.
    [1] . User needs Approach
    [2] ـ Jenkins
    [3] – Shareholder/ Investor Protection Approach
    [4] . Levitt
    [5] ـ Kirk

    سوالات یا اهداف پایان نامه :

     سوالات پژوهش:
    در این قسمت سوالات پژوهش در جهت اهداف پژوهش اظهار می شوند
    سوالات اصلی پژوهش:

    چه ارتباط ای بین مسئولیت اجتماعی و کیفیت گزارشگری مالی هست؟
    سوالات فرعی پژوهش:

  • چه ارتباط ای بین مسئولیت اجتماعی با کیفیت اقلام تعهدی هست ؟
  • چه ارتباط ای بین مسئولیت اجتماعی با اندازه شرکت هست ؟
  • چه ارتباط ای بین مسئولیت اجتماعی با اهرم مالی هست ؟