ارزیابی مقایسه ای ضریب پایداری جنبه های مختلف اقلام تعهدی باضریب پایداری جریان نقدی 

قسمتی از متن پایان نامه :

جریان های نقدی در یک واحد تجاری از اساسی­ترین رویدادهایی می باشد که اندازه­گیری حسابداری بر اساس آنها انجام می­گردد و به نظر می­آید که بستانکاران و سرمایه­گذاران نیز بر مبنای جریا های نقدی تصمیم می­گیرند. وجوه نقد زیرا نشان­دهنده قدرت خرید عمومی می باشد، در مبادلات اقتصادی به راحتی­ می­تواند به سازمانها و یا اشخاص مختلف جهت رفع نیازهای خاص خودشان و در تحصیل کالا و خدمات کمک کند. بیشتر اندازه­گیری های حسابداری بر اساس جریان های نقدی گذشته، حال و یا مورد انتظار آتی انجام می­گیرد، درآمدها معمولاً برحسب خالص وجوه نقد مورد انتظار حاصل از فروش کالاها یا خدمات و هزینه ها نیز برحسب وجوه نقد پرداختی و یا وجوه نقد مورد انتظار پرداختنی برای کالاها و خدمات مورد بهره گیری اندازه­گیری می­گردد ­(ناصری، ۱۳۸۸).
اندازه­گیری تئوریک دارائی ها، بدهی ها و سود به میزان زیادی بر اساس جریان های نقدی واقعی مورد انتظار صورت می­پذیرد. ارزش فعلی یک دارایی عموماً معادل دریافت های خالص مورد انتظار تنزیل شده که از آن دارایی ایجاد می­گردد تعریف شده می باشد. همچنین اندازه­گیری بدهی ها براساس مبالغ تنزیل شده پرداختی­های مورد انتظار آتی می­باشد. یکی از تعاریف ارائه شده سود عبارتست از «مازاد خالص سود سهام نقدی مورد انتظار تنزیل شده که در پایان دوره اندازه­گیری می­گردد نسبت به همان انتظارات در ابتدای دوره بعلاوه پرداخت های سود سهام واقعی.
دو ایراد اصلی به روش تحلیلی فوق وارد می باشد :
۱) در اختیار نبودن بعضی از نسبت­های متوسط صنعت .

۲) روش مطرح شده بر متوسط صنعت متکی می باشد و همیشه متوسط صنعت ملاک مناسبی برای همه شرکت ها نیست و بایستی ملاحظات دیگری هم مد نظر باشد.
دیتمار و همکاران[1](2003) استدلال نمودند که اثر محدودیت­های مالی بر رویه تامین مالی شرکت ها، می­تواند به وسیله تمایل شرکت ها برای ذخیره قسمت عمده­ای از جریان­های نقدی نمایان شوند. در نتیجه، شرکت­های با محدودیت مالی بایستی از حساسیت جریان نقدی وجه نقد بالایی برخوردار بوده و نگهداری وجوه نقد شرکت­های بدون محدودیت مالی نباید به گونه سیستماتیکی وابسته به میزان و تغییرات در جریان­های نقدی آن­ها باشد. استدلال المیدا ودیگران مبتنی بر انگیزه احتیاطی از نگهداری وجوه نقد می باشد. به این شکل که شرکت­های با محدودیت مالی به مقصود بهره­برداری از فرصت­های سرمایه­گذاری سود­آور آتی و جلو­گیری از عدم بهره­برداری از چنین فرصت­های سرمایه­گذاری غیر منتظره­ای، قسمت زیادی از جریان نقدی را انباشته می­کنند. آنها نشان دادند که شرکت­های با محدودیت مالی از حساسیت جریان نقدی- وجه نقد بالاتری نسبت به شرکت­های بدون محدودیت مالی برخوردار هستند، نشان دادند که شرکت های با محدودیت مالی و نیازهای پوششی بالا (شرکت­هایی که دارای جریان­های نقدی پایین و فرصت­های رشد بالاتری هستند) تمایلی قوی برای انباشت وجوه نقدی حاصل از جریان نقدی مازاد داشته و میزان بدهی خودشان را اکثراً تغییر نمی­دهند. پیش روی، شرکت­های با محدودیت مالی و نیازهای پوششی پایین مشابه با شرکت­های بدون محدودیت مالی اقدام نموده و اکثراً اقدام به کاهش بدهی­ها نموده (به دلیل حفظ ظرفیت استقراضی) و تنها مبالغ پایینی از جریان نقدی مازاد را به حساب­های وجوه نقدی منتقل می­کنند (دیتمار و همکاران، 2003).
۲-2-4-7) حساسیت جریان نقدی وجه نقد
میکلسون و پارت[2] (2003) اقدام به مطالعه همزمان جریان نقدی – سرمایه­گذاری و جریان نقدی- وجه نقد نمودند. آنها نشان دادند که شرکت­های با محدودیت مالی نسبت به شرکت­های بدون محدودیت مالی از حساسیت جریان نقدی سرمایه­گذاری بالاتری برخوردار بوده و حساسیت جریان نقدی وجه نقد در شرکت­های با محدودیت مالی و بدون محدودیت مالی، از لحاظ آماری معنادار نمی‌باشد. آنها دلیل این نتایج را به انگیزه معاملاتی از نگهداری وجوه نقدی نسبت دادند. این امر دلالت می کند که شرکت­ها از جریان نقدی برای انجام مخارج سرمایه­ای بهره گیری نموده و بنابر انگیزه احتیاطی اقدام به انباشت وجوه نقدی نمی­کنند (فریرا و ویللا[3]،2004).
در صورت جریان های نقدی، جریان های ورود و خروج وجوه نقد به سه دسته زیر تقسیم می گردد:
۱) جریان های ناشی از فعالیت های عملیاتی[4]
۲) جریان های ناشی از فعالیت های سرمایه­گذاری
۳) جریان های ناشی از فعالیت های تامین مالی
لذا مانده وجوه نقدیا شبه نقد شرکت همواره تحت تاثیر تصمیمات عملیاتی، سرمایه­گذاری و تامین­مالی شرکت تغییر می­کند. انجام به موقع و مناسب بسیاری از فعالیت های اغلب منوط به وجود وجه نقد کافی در شرکت می باشد، گاهی اوقات عدم دسترسی به وجه نقدکافی سبب می­شودیک فعالیت خاص که برای شرکت دارای اهمیت می باشد (مانند خرید مواد، خرید کالاهای سرمایه­ای، انعقاد قرارداد جدید، بهره گیری از یک فرصت) متوقف گردد. تنظیم و کنترل میزان وجه نقد بگونه­ای که پاسخگوی نیازهای پیش‌بینی شده و پیش بینی نشده باشد اهمیت فراوانی دارد. در صورت عدم وجود وجه نقد کافی در شرکت وجوه نقد یا از محل حقوق صاحبان سهام تامین می­گردد و یا از محل وام، هر کدام از آنها هزینه سرمایه خاص خودش را دارد. لذا شرکت ها برای نگهداری وجوه نقد اضافی متحمل هزینه می­شوند و از آنجا که نگهداری اینگونه وجوه بازدهی هم ندارد لذا هزینه سرمایه بیشتر از نرخ بازدهی شرکت می باشد و ارزش شرکت کاهش می­یابد­(سوفی،2009).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

[1] Dittmar, A., J. Mahrt-Smith, and H. Servaes
[2] Mikkelson, W. & M. Partch
[3] Ferreira, M. A., and A. Vilela
۲ در نشریه ۱۴۵ سازمان حسابرسی(استانداردهای حسابداری) صورت گردش وجوه نقد به پنج بخش تقسیم شده در واقع بخش اول جریانهای نقدی ناشی از عملیات در روش قبلی به سه بخش زیر تقسیم گردید: (۱) جریانهای ناشی از عملیات، (۲) بازده سرمایه گذاری و بهره تامین مالی و (۳) پرداخت مالیات

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

  • تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی سود جاری با ضریب پایداری جریان نقدی
  • ۲)  تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی عملیاتی جاری با ضریب پایداری جریان نقدی
    ۳)  تبیین و مقایسه ضریب پایداری اقلام تعهدی عملیاتی غیرجاری با ضریب پایداری جریان نقدی