انتخاب نسبت های مالی برای پیش بینی بحران کسب و کارمطالعه موردی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار 

قسمتی از متن پایان نامه :

یکی از پیامدهای سیر تحول حسابداری، بهره گیری از نسبت های مالی جهت ارزیابی عملکرد و تجزیه و تحلیل صورتها مالی می باشد که پیدایش آنها مربوط به اواخر قرن نوزدهم میلادی می باشد. اطلاعات حسابداری مهم ترین بخش اطلاعاتی در یک ارزیابی عملکرد به شمار می رود و در تمام معیارها و مبانی، اصلی اساسی و انکارناپذیر می باشد. یکی از انواع تجزیه و تحلیل ها، تجزیه و تحلیل نسبت های مالی می باشد که خود نوعی معیار ارزیابی عملکرد می باشد و بنیان آن به گونه کامل به صور تهای مالی شامل ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت گردش وجوه نقد بستگی دارد(مهرانی وکرمی،1383).
2ـ5ـ2ـ روش هایی که ترکیبی از اطلا عات حسابداری و بازار را برای ارزیابی عملکرد مورد بهره گیری قرار می دهند مانند نسخه های مختلف Q توبین و یا نسبت P/E :
کلیه نسبت هایی که به نسبت های ارزشیابی معروف هستند در این دسته قرار دارند. این نسبت ها با ترکیب معقول ریسک و بازده از طریق اطلاعات بازار و نیز ترکیب آن با اطلاعات حسابداری مبنای ارزشیابی مناسبی جهت ارزیابی عملکرد شرکت ما را فراهم می آورند. نسبت ها به این توضیح می باشند:
ـ نسبت قیمت به درآمد هر سهم[1]
یکی از رایج ترین و پرکاربردترین نسبت ها برای تجزیه و تحلیل ارزش یک شرکت چه از سوی سرمایه داران جهت سرمایه گذاری و چه از سوی سهامداران از بعد مالکیت شرکت می باشد. این نسبت از تقسیم قیمت بازار سهام شرکت به درآمد هر سهم بدست می آید. یکی از نکات قابل توجه این نسبت، بهره گیری به روز از اطلاعات بازار می باشد(صالحی،1380).
 ـ نسبت قیمت به ارزش دفتری سهام[2]
این نسبت از تقسیم ارزش بازار هر سهم به ارزش دفتری هر سهم بدست می آید. ارزش دفتری هر
سهم معرف حقوق صاحبان سهام عادی به ارزش تاریخی به ازای هر سهم می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

 ـ نسبت Q توبین
یکی از معیارهای مهم ارزیابی عملکرد شرکت ها نسبت Q توبین می باشد. این معیار در دهه 1970 مطرح و در دهه های 1980 و 1990 به گونه گسترده ای توسط محققان مورد بهره گیری قرار گرفت. نسبت Q توبین از تقسیم ارزش بازار اوراق بهادار شرکت از هر نوع و بدهی های بلند مدت به اضافه ارزش دفتری بدهی های کوتاه مدت بر ارزش جایگزینی دارایی های شرکت به دست می آید. شایان توجه می باشد که مقصود از اوراق بهادار سهام عادی، سهام ممتاز و انواع اوراق قرضه منتشره شرکت می باشد. نسبت Qتوبین توسط پروفسور جیمز توبین[3] در تجزیه و تحلیل های اقتصادی کلان به مقصود پیش بینی آینده فعالیت های سرمایه گذاری به وجودآمد. زمانی که نسبت Q توبین از یک بزرگتر باشد نشان دهنده این می باشد که سرمایه گذاری در  دارایی ها، تولیدکننده درآمدها یی می باشد که ارزش بیشتر از مخارج سرمایه ای را ایجاد می کنند و زمانی که نسبت Q توبین کوچکتر از یک می باشد به این معنا می باشد که سرمایه گذاری در دارایی ها رد می گردد و بازدهی چندانی نداشته می باشد(صالحی،1380).
2ـ5ـ3ـ نسبت هایی که با بهره گیری از داده های مدیریت مالی مورد بهره گیری قرار می گیرند مانند بازدهی هر سهم و بازده اضافی هر سهم
بازده هر سهم و بازده اضافی هر سهم را می توان به روش های زیر محاسبه نمود:
ـ بازده هر سهم
با نگاهی کلی و اجمالی به سهامدارانی که در سهام شرکت های مختلف سرمایه گذاری می کنند در

می یابیم که دو نوع سود مورد انتظار برای سهامداران قابل لحاظ می باشد، یکی سود نقدی که توسط
شرکت سرمایه پذیر پرداخت می گردد و دیگری سود ناشی از افزایش ارزش سهام می باشد که ناشی
از تغییرات قیمت به سبب عوامل مختلفی همچون سود باقیمانده[4]، افزایش تقاضا بر عرضه، مسائل
اقتصادی و سیاسی و … می باشد. بازده سهام به این شکل قابل محاسبه می باشد:
بازده تغییرات قیمت سهام + بازده نقدی سهام = بازده سهام
[1] . Price/EPS
[2] . Price/Book Value
[3] . James Tobin
[4] . Residual Income

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

ـ مطالعه درجه دقت الگوی استخراجی در پیش بینی بحران کسب وکار شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار