شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

  ارزیابی میزان اثربخشی الگوهای جریان وجوه نقد و مدل برنامه ریزی ژنتیک در پیش بینی درماندگی مالی 

قسمتی از متن پایان نامه :

بیور(1966)نخستین فردی بود که در ساختن مدل پیش بینی ورشکستگی با بهره گیری از نسبت های مالی اقدام نمود.او اولین پژوهشگری بود که ی مدل تحلیل تمایزی تک متغیره را برروی تعدادی از نسبت های مالی یک نمونه زوج دوتایی از شرکت های ورشکسته و غیر ورشکسته به مقصود پیش بینی بحران مالی شرکت ها مورد بهره گیری قرار داد.که در نهایت به این نتیجه رسید که نسبت جریان نقدی به کل بدهیها بیشترین دقت را در پیش بینی درماندگی مالی شرکتها تاپنج سال قبل از وقوع آن دارد.آلتمن (1968)تحلیل آماری چند مرحله ای را وارد حوزه پیش بینی بحران مالی شرکت ها نمود و مدل برآوردی خود را Z-Score نامید که دارای دقت کلی برابر 95 و83 درصد به ترتیب در یک و دو سال قبل از وقوع ورشکستگی بود و همچنین به این نتیجه رسید که تفاوت بین نسبتهای مالی شرکت های ورشکسته و سالم با نزدیک شدن به زمان ورشکستگی افزایش می یابد)موسوی شیری، 1388).
دیکین[1] (1972)در پژوهشی به ارائه الگویی با 14 متغیر پرداخت که این الگو در پنج سال قبل از وقوع درماندگی مالی به ترتیب دقتی برابر با 83،79،95.5،95.5،97 داشت.
بلوم[2] (1974)از یک مدل تمایزی چند متغیره و صورت های مالی بعنوان متغیر های پیش بینی بهره گیری نمود.او در پژوهش خود از طریق گسترش مفهوم درماندگی تعداد نمونه های خود را افزایش داد.همچنین وی در پژوهش خود از داده های خام حسابداری مانند سود تقسیمی در کنار نسبت های مالی بهره گیری نمود.و در نهایت الگویی با 12 متغیر با دقتی برابر 70،70،70،80،94 درصد به ترتیب تا پنج سال قبل از وقوع درماندگی مالی ارائه نمود.دیکین (1977) از ترکیبات غیر خطی نسبتهای مالی برای پیش بینی درماندگی مالی بهره گیری نمود.وی در نهایت یک الگوی خطی 5متغیره با دقت 94.4 درصد در یکسال قبل از وقوع و یک الگوی غیر خطی با دقتی برابر 83.9 درصد در یکسال قبل از وقوع درماندگی ارائه نمود.
اسپرین گیت[3](1978) یک الگوی 4 متغیره با دقتی برابر با 92.5 درصد در یکسال قبل از درماندگی ارائه نمود.
  اوهلسون (1980)از نسبتهای مالی و تجزیه و تحلیل لوجیت چندی بعدی برای ایجاد مدل خود بهره گیری نمود.  مدل وی متشکل از نه متغیر روی یک نمونه شامل 105 شرکت مواجه با بحران مالی و2058شرکت فاقد بحران مالی امتحان گردید که نرخ دقتی حدود 85درصد برای یکسال قبل از ورشکستگی حاصل گردید (غلامپور فرد، 1387).
زمیجوسکی(1984)با بهره گیری از تجزیه و تحلیل پروبیت با انتخاب نمونه ای مشتمل بر 40شرکت با بحران مالی و 80 شرکت فاقد بحران مالی به نرخ دقتی حدود 78 درصد برای یکسال قبل از ورشکستگی رسید. وی در الگوی خود از نسبتهای مالی که نقدینگی، عملکرد و اهرمهای شرکت را اندازه گیری می کنند بهره گیری نمود.
زاوگرن (1985 ) از تکنیک لوجیت برای طبقه بندی شرکت های ورشکسته بهره گیری کرده می باشد. دقت کلی مدل وی در پیش بینی طبقه بندی شرکت ها به ترتیب 82 درصد،  83 درصد،  72 درصد،  73 درصد،  80 درصد برای سالهای 1 تا 5 سال قبل از بروز بحران مالی بود
گرایس (1998 ) مجموعه ای از مدل های پیش بینی ورشگستگی برای ارزیابی حساسیت ساختار آن ها نسبت به ترکیبات متعدد نسبت های مالی مورد مطالعه قرار داد و بر اساس مدل احتمالی شرطی لوجیت مدلی را ارئه نمود که در این گونه مدل های لوجیت نسبت های مالی شرکت ها در ضرایب مدل ضرب شده تا یک شاخص لوجیت ایجاد گردد.   میزان دقت پیش بینی مدل وی حدود  79 درصد برای یک سال قبل از ورشکستگی و 78 درصد برای دو سال قبل از ورشکستگی بدست آمد.
[1] Deakin
[2] Blum
[3] Springate

سوالات یا اهداف پایان نامه :